ROZDZIAŁ II

OCZAMI JESS 

Wstałam rano spojrzałam na zegarek 5:30. Wczoraj Van pozwoliła mi zabrać jakieś jej ciuchy. Wybrałam ten zestaw:

Zeszłam na dół. Lodówka była pusta. Poszłam do marketu. Spędziłam tam pół godziny. Zaszłam do domu. Na zegarku widniała godzina 7:15. Zaczęłam robić naleśniki. Po usmażeniu ich pokroiłam a później zmiksowałam owoce na mus. Wyciągnęłam polewę czekoladową oraz wcześniej kupiony sok marchewkowy. Udekorowałam stół i posprzątałam bałagan. Zakupy włożyłam do szafek i lodówki. Umyłam ręce. W kuchni zastałam piątkę chłopaków i Van. Po chwili usłyszałam

• Napęłniłaś lodówkę! Już Cię kocham- powiedział Niall
• Robisz świetne naleśniki już Cię kocham- tym razem wypowiedział to mulat
  -Wlałaś sok marchewkowy już Cie kocham!- Lou pił już chyba 2 szklankę napoju
  -Posprzątałaś po sobie! Już Cię kocham!- Liam był zachwycony
  -Gotujesz za mnie! Już Cię kocham- Van spojrzała groźnie na Harrego- oczywiście jako sis moje dziewczyny- poprawił się loczek.
  Dorwałam ostanie 3 naleśniki. Jeden polałam czekoladą, drugiego napełniłam musem a trzeci został polany i wypełniony. Zanim skończyłam jeść reszta poszła do salonu. Włożyłam naczynjia do zmywarki. Usłyszałam hałas.
  -Spokój- krzyczała Van ale to nic nie dało
  Podeszłam do nich zabrałam pilot o który toczyła się walka.
  -SPOKÓJ! LIAM WŁÓŻ NACZYNIA DO SZAFEK, LOUIS I HARRY SPRZĄTACIE SALON, ZAYN ZAMIATA SCHODY A NIALL MYJE OKNO W SALONIE! I MA BYĆ CZYSTO JAK WRÓCIMY Z VAN. Zrozumiano?
  -Tak mamusiu- powiedział Lou
  - Słucham?- spytałam robiąc groźny wzrok
  -Tak jest Jess.- poprawił się.

Wraz z Van wyszłyśmy.

Wsiadłyśmy do samochodu Van. Po 20 min byłyśmy na miejscu. Weszłyśmy do różnych sklepów. Kupiłam między innymi:

Harry robił deser, reszta oglądałą komedię. Ja chodziłąm od kuchni do salonu i od salonu do kuchni. Nagle zabrzmiał dzwonek.

-Ja otworzę!- krzyknęłam chociaż i tak nikt nie zwrócił na to uwagi.

W drzwiach stałą dziewczyna

-Cześć... ja przyszłam do Zayna... jest w domu?

-Tak...- Zayn! Ktoś do Ciebie!- krzyknęłam w stronę domu.

-P..Perrie??

-Też miło mi cię widzieć. Mogę wejść?

-Wolałbym nie. Po co przyszłaś?

-Wiesz wolałabym pomówić o tym na osobności- spojrzała na mnie

-Ach sorry – powiedziałam i zamknęłam drzwi. Weszłam do salonu

-Kto to był?- spytał Niall

-Perrie.. chyba tak mówił Zayn

Na moje słowa popcorn wylondował na dywanie

-Coś nie tak?- zapytałam

-To jest była powtarzam BYŁA dziewczyna Zayna ale nie daje mu spokoju.

OCZMI ZAYNA

Gdy zobaczyłem Perri od razu się we mnie zagotowało

-Czego chcesz? - powtórzyłem

-Zayn ja tak za tobą tęsknie...- zaczęła się do mnie przytulać

-Perrie otrząśnij się! NIE JESTEŚMY RAZEM JUŻ MIESIĄC A TY CIĄGLE ODWALASZ TAKIE SZOPKI. JESTEŚ NIE NORMALNA!

OCZAMI LOUISA

Podsłuchaliśmy ich rozmowę. Nagle wkroczył Zayn.

-Jak zadzwoni dzwonek i będzie to ona nie chcę jej widzieć.

DIN DON DIN DON

Spojrzałem przez okno -Perrie. Ignorowaliśmy dzwonek. W pewnym momencie Ji nie wytrzymała i otworzyłą drzwi

OCZAMI JESS

-Czego jeszcze chcesz?

-Porozmawiać z Zaynem

-Ale on nie chce- powiedziałam stanowczo

-A SKĄD WIESZ CO CHCE A CZEGO NIE CHCE?!

• BO JESTEM JEGO DZIEWCZYNĄ!- zwyśliłąm na poczekaniu
• To nie prawda! NIE PRAWDA IN MNIE CIĄGLE KOCHA! ON MNIE KOCHA!
  -Ale bardziej mnie, a teraz sorry nie mam ochoty więcej gadać.
• Ja nie wyjdę.
• To ja zadzwonię na POLICJĘ- zaakcentowałąm ostani wyraz
• Nie odważysz się..
• A jestes pewna?- powiedziałam wyciągając telefon
• Jeszcze tu wrócę a wtedy Zayn w podskokach otworzy mi drzwi i wróci do mnie!
  Zamknęłam jej drzwi przed nosem. Zaszłąm do salonu

-No Zayn „twoja dziewczyna” - Liam zakreślił cudzysłów w powietrzu- uratowała ci tyłek

-Dzięki- powiedział i cmoknął mój policzek

-No dalej Kevinki, całować się!- krzyknął Lou za co oberwał ode mnie poduszką a Zayn już się z nim „bił” jeżeli tak to można nazwać

• DESEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEER!!!!!!!! - zawołał Harry

Jako pierwsi w kuchni stawili się Niall i Van . Na deser mieliśmy lody z truskawkami. Harry i Van się przymijaji na co reszta ( wraz ze mną) udawała odruch wymiotny i wyszliśmy do salonu. Włączyłam telewizor akurat leciał mecz

-ZOSTAW!- wołali chłopacy. Potrząsnęłam głową i weszłam do swojego i Van pokoju. Włączyłam muzykę. Odpłynęłam w wspomnienia te dobre, jak żył jeszcze tatuś.... łza spłynęła mi po policzku. Wyłączy muzykę. Zeszłam na dół. Nikogo nie było.... co już 15:00?! Przeciesz o 14:00 szłam słuchać muzyki.... na stole widniała kartka

CZEŚĆ KOCHANI! OTO II ROZDZIAŁ. TRZECI JUŻ POMAŁU ZOSTAJE TWORZONY ALE NWM JAK WYJDZIE Z PEWNYCH POWODÓW KTÓRE TERAZ ZAJMUJĄ MI GŁOWĘ.... CZYTASZ? SKOMENTUJ TO NAPRAWDĘ DODAJE MI OTUCHY. DO NASTĘPNEGO ROZDZIAŁU ;)